Subtiliteiten en domheid.

Dagelijks zien we de beelden: vluchtelingen in treinen of op straat die verder willen, ze hebben een bepaald land voor ogen, geschreven bordjes met “we don’t want Denmark” of “we want Germany”. Dit komt bij velen nogal cru over en is koren op de molen van populistisch rechts: “asiel aanvragen en nog eisen stellen ook”. Deze mensen zijn echter gevlucht voor oorlogsgeweld in hun eigen land en willen natuurlijk het beste voor henzelf en hun families. Ze hebben gehoord dat bepaalde landen minder moeilijk zijn om als vluchteling te leven dus daar willen ze graag heen. Met de paar woorden Engels die ze kennen proberen ze dat duidelijk te maken. Zou je ze in hun eigen taal, op een veilige plek, in alle rust interviewen dan komt er waarschijnlijk een veel genuanceerder en schrijnend verhaal uit. Communiceren in een taal die niet de jouwe is kan tot misverstanden leiden. Je mist de subtiliteit van de taal. Dat heeft een vriend van mij ondervonden toen hij in New York in een restaurant eten bestelde. Ineens begon de serveerster tegen hem uit te varen en hem te beschuldigen van onbeschoftheid, terwijl hij absoluut geen idee had wat hij fout had gedaan. Het bleek dat hij het woordje “please” was vergeten aan het eind van zijn bestelling.

Een paar keer zag ik beelden van een minister in een rijke golfstaat. Saudi Arabië en de golfstaten nemen geen vluchtelingen op. Ze geven alleen geld. De minister vertelde dat ze geen vluchtelingen kunnen opnemen omdat hun land te duur is en ze alleen maar buitenlandse werknemers binnenhalen. De vluchtelingen hebben daarnaast een andere achtergrond die niet bij de hunne past en zijn ook nog eens getraumatiseerd. Dat soort mensen willen ze vooral niet in hun land toelaten. Hij keek erbij alsof het de normaalste zaak van de wereld was dat hij er zo over dacht. Dit had niets meer met het missen aan subtiliteit van een taal te maken. Dit heeft te maken met het door olierijkdom opgebouwde gevoel van veiligheid en het daardoor laten varen van alle verantwoordelijkheidsgevoel voor de rest van de mensheid. Je geeft geld om het probleem op afstand te houden en je eigen land lekker voor jezelf te houden. Medemenselijkheid verwordt tot iets dat kan worden afgekocht. Daarbij vergeten ze gemakshalve dat ze zelf een onderdeel van het probleem zijn. Jarenlang hebben rijke Saudi’s en rijken uit de golfstaten organisaties als IS gefinancierd. De houding van dit soort mensen vind ik onbegrijpelijk en dom. Oliedom heeft wat mij betreft dus een nieuwe betekenis gekregen.

refugees

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s