Geborgenheid.

Wij hebben kasten vol boeken en hetzelfde geldt voor platen, cd’s, en films. Soms vraag ik me af of ik ze werkelijk allemaal moet houden. Een aantal thrillers heb ik inmiddels weggedaan nadat ik ze als e-boek heb gedownload. Dat verzachtte de pijn want alhoewel ik ze waarschijnlijk niet herlees, heb ik ze toch nog, welliswaar in digitale vorm, in bezit. Van mijn boeken zijn er een aantal die ik meerdere malen herlezen heb. The Hobbit en The Lord of the Rings sinds mijn zeventiende jaar al een keer of zeven. De Harry Potter serie heb ik inmiddels drie keer gelezen en een aantal literaire werken van Nederlandse en buitenlandse schrijvers heb ik ook herlezen. Er zijn echter zoveel boeken die ik nog wil lezen dat ik aan herlezen niet vaak toekom. Met films en tv-series ligt dat iets anders. Ze zijn korter waardoor ik er gemakkelijker tijd voor vrij maak. Rond de kerst houd ik vaak een filmmatinee omdat het aanbod op tv me vaak niet aanspreekt. Het ene jaar kijk ik de hele Lord of the Rings filmserie en het andere jaar bijvoorbeeld de originele Star Wars serie of een aantal Die Hard films. Lekker verstand op nul en ontspannen kijken. Een aantal films die ik regelmatig kijk zijn mijn warme deken; mijn mentale opkikkertje. Deze films kijk ik wanneer ik me geborgen wil voelen, na bijvoorbeeld een stressvolle periode. Daar zitten wat meer verheven fims tussen als Cinema Paradiso en Il Postino maar ook de luchtigere High Fidelity, You’ve got mail en Twister, die ik inmiddels ook een keer of 7 heb gezien. Het is vooral de kameraadschap die me in Twister aanspreekt.

Als kind wilde ik dat mijn moeder het verhaal “De grote boze tovenaar” uit de bundel Zonnestralen steeds weer voorlas tot ze er waarschijnlijk helemaal zat van was en stukken begon over te slaan. Daar wees ik haar dan echter op, zo goed kende ik het verhaal. Het is gebleken dat voor kinderen het herhaaldelijk lezen van hetzelfde verhaal een belangrijke functie heeft voor het gemakkelijker leren van woorden en het begrijpen van de opbouw van een verhaal maar daarnaast heeft het ook een geruststellende functie en het is dit laatste dat volwassenen af en toe ook nodig hebben. Mensen zijn gewoontedieren. Religieuze mensen herhalen dezelfde rituelen soms wekelijks in hun kerk en in tijden van nood stromen de kerken weer vol met mensen die er anders misschien nooit meer kwamen. Zij grijpen terug op wat ze vanuit hun veilige jeugd gewend zijn. Sporters die zich voorbereiden op een wedstrijd bouwen soms een volgorde van handelen in als een ritueel en ga zo maar door.

Wanneer ik me gespannen voel is zelfs het staan voor een van mijn boekenkasten en het lezen van de titels op de ruggen en misschien hier en daar een boek er uit pakken om een paar zinnen te lezen, genoeg om mij weer tot rust te brengen. Het lezen van de filmtitels en het herinneren van de mooie momenten tijdens het kijken, de platenhoezen, de cd’s die ik af en toe misschien nog eens draai: het is allemaal deel van mijn vertrouwde wereld. Dus nee, al die boeken, platen, cd’s en films gaan zeker niet de deur uit want zelfs op de planken vervullen ze een functie.

Advertisements